Cross Bornem: verslag

De voorbije week kregen we op training de meest apocalyptische omstandigheden voorgeschoteld. Veel wind, regen, hagelbolletjes en zelfs een aantal verdwaalde sneeuwvlokken overgoten met een sausje van donder en bliksem. Niets van dat alles in Bornem, waar we zowaar de zon nog eens te zien kregen. Maar uiteraard had het slechte weer wel zijn werk gedaan op de Bornemse weide. We kregen een prachtig parcours met veel water, modder, (zand)hellingen en zelfs 2 boomstammen voorgeschoteld.  Veel beter wordt het niet; een pluim voor de parcoursbouwer!

En net als in Grimbergen was AWE bijzonder goed vertegenwoordigd! We zagen kangoeroe Karsten en benjamins Maider, Nienke, Fien, Tiben & Warre als eerste het veld induiken. Vooral Tibens wedstrijd viel op. Halverwege had hij even beide handen nodig om te voorkomen dat zijn broek tot op de enkels zou zakken en uiteindelijk slaagde hij er zelfs nog in om bij de beste 10 te eindigen. Knap staaltje van koelbloedigheid!
Bij de pupillen zagen we Lilou, Briek en Giele aan het werk. Briek liep de wedstrijd zonder kousen. Een meesterzet van de familie Miseur om te voorkomen dat de vocht opnemende kousen te zwaar zouden worden om soepel te lopen. En dat wierp zijn vruchten af, want Briek eindigde nog net binnen de top 15.

Het parcours werd steeds zwaarder en met de miniemen kregen we de eerste reeks die over de boomstammen mocht. Uiteraard vormde die hindernis geen enkel probleem voor Senne, Torre en Rani. Achteraf kregen ze dan ook allemaal een welverdiende prijs in de vorm van 6 zakjes chips die 2 dagen later al de houdbaarheidsdatum overschrijden. Dat wordt dus 2 dagen lang chips als ontbijt, lunch en avondmaal.
We zagen ook nog Samantha, Hannelore, Korintha en Joppe vlotjes over de boomstammen lopen. Voor Jannes liep het iets minder vlot; zijn schoen bleef in de modder steken, terwijl zijn voet wel nog vooruitging. Hij stopte dan maar even om zijn spike opnieuw aan te trekken en iets steviger vast te knopen. Het kan iedereen al eens overkomen.

Bij de iets oudere deelnemers knalden Hilde en Sibylle met een heel stevig tempo door de modder. Bart slaagde er warempel eens in om meer dan 1 deelnemer achter zich te houden. Goed gelopen, coach!
Eerlijkheidshalve moeten we toegeven dat we daarna de crossweide hebben verlaten. Het is ons dan ook een raadsel waarom Johan niet in de uitslag voorkomt. Op voorhand zag hij de wedstrijd nog helemaal zitten, maar we vermoeden dat er ergens iets is misgelopen. We kijken nu al uit naar het relaas van zijn wedstrijd.
Volgende week trekken we voor de tweede keer dit jaar naar Vilvoorde.

 

Hamburgerrapport
Na het hamburgerdebacle in Grimbergen, wilden we ons niet meer laten kisten. Toen we in Bornem aankwamen, gingen we meteen op zoek naar de eetstandjes. We vonden tentjes met frieten, hotdogs, pannenkoeken, soep en chocomelk. Maar geen hamburgers te zien. De dame achter het hotdogkraam sprak dan ook volgende, noodlottige woorden: “Er zijn geen hamburgers.”
Dat is het moment waarop de wereld een klein beetje instort.
Dan maar een klein woordje over de andere snacks. De frieten waren prima, maar de hotdogs smaakten veel te zout.
Tot slot hopen we van harte dat de mensen uit Grimbergen in Bornem een pannenkoek hebben gegeten. Dan weten ze meteen hoe je een pannenkoek kan serveren die niet naar karton smaakt.
Eindbalans: n.v.t.