Cross Vilvoorde: verslag

We trokken voor een tweede keer dit seizoen richting Vilvoorde. Dit keer voor de cross van V.A.C. Het parcours lag op hetzelfde terrein, maar werd zowat volledig omgedraaid. Het viel ons al meteen op dat er vrij veel stenen in de ondergrond zaten en die stenen zouden later nog een hoofdrol spelen bij één van onze atleten.

Beginnen doen we zoals steeds bij de jongste reeks. Kangoeroe Karsten kwam nog voor de start ten val. Enkele snoodaards trokken plots het lint, waar hij over stapte, omhoog. Niet getreurd, sterke Karsten liep een fantastische wedstrijd en eindigde in de kopgroep.
Bij de benjamins was zus Maider gebrand op revanche na vorige week. Toen werd ze in de beginfase geraakt door de spike van een medeloopster, waardoor ze niet haar volle krachtenarsenaal kon aanspreken. Deze week liep het stukken beter; Maider liep naar een knappe derde plaats! Nog bij de benjamins kregen we ook de eerste Miseur van de dag te zien. Fien liep een vrolijke wedstrijd (om de één of andere reden lacht ze elke keer als je haar aanmoedigt) en stak in de laatste meters met een geweldige eindsprint nog iemand de loef af. Een goede eindsprint had Warre zelfs niet meer nodig. Hij was al aan het juichen tijdens de eerste rechte lijn en dat bleek terecht, want hij knalde naar een plekje in de top tien!

Briek, dit keer met kousen in de spikes, was onze enige pupil van de dag. Hij liep naar goede gewoonte een prima wedstrijd.
Bij de miniemen konden we rekenen op Senne, Rani en Torre. Ook zij gaven alles en liepen de ziel uit hun lijf. Had ik trouwens al gezegd dat Torre ook meedeed? Voor alle zekeheid; Torre liep mee!

Bij de cadetten missen we al enkele weken de prestaties van Bérénice. We hopen dat ze zo snel mogelijk hersteld en wensen haar veel beterschap! Wel aanwezig; Samantha en Korintha. Zij deden alles wat ze konden, maar Samantha werd gedwarsboomd door het parcours. Was het de vermoeidheid of kwamen de stenen plots nog hoger uit de grond gestoken; feit is dat Samantha haar voeten niet meer over de stenen kreeg en dus een pijnlijke val maakte. Al bracht een bezoekje aan de EHBO wel enige geruststelling. Op wat schaafwonden na, was er niets aan de hand. Bij de heren probeerde Jannes het spoor van Joppe te volgen en dat lukte alleraardigst. Al had enige parcourskennis wel handig geweest, want halverwege vroeg Jannes of hij al mocht finishen. Neen dus. Achteraf wilden ze met hun prijs – een speelgoedautootje – nog eens het parcours doorkruisen,  maar dat bleek onmogelijk. De auto’s konden namelijk niet rijden. #flutprijzen

Kato kwam nog wat bleek voor de dag, maar liep toch een prima wedstrijd. En ook Sibylle zette haar beste beentje voor. Bij de korte cross verraste Johan vriend en vijand door aan de start te verschijnen én de finish te halen. Na zijn opgave van vorige week (ergens een ingewikkeld verhaal over boomstammen) liep hij dit keer wel zijn wedstrijd op een geldige manier uit. Tijdens die wedstrijd ging ook coach Bart diep in het rood. Letterlijk dan, zijn gezicht was nog roder dan een rijpe tomaat.
Volgende week trekken we opnieuw naar Bornem voor het PK!

Hamburgerrapport

Eindelijk. Eindelijk verkochten ze nog eens hamburgers langs het crossparcours. Het was andermaal wel aan de prijzige kant (€ 4), maar dat kon de pret niet bederven. De burgers smaakten bijzonder goed. Lekker broodje, perfecte burger, smaakvolle ketchup en prachtige ajuin. Qua smaak moesten deze burgers zeker niet onderdoen voor de culthamburger van Sparta Vilvoorde, maar door de prijs moeten we ze toch net iets lager quoteren . Vilvoorde is duidelijk het walhalla van de hamburgers!
Eindbalans: 8/10