Alle berichten van David Stienaers

Verslag cross Vilvoorde

Op een druilerige dag eind november, toen iedereen voorzien was van het benodigde ondergoed, werd de warme huiskamer omgeruild voor de frisse lucht van het Domein de 3 Fonteinen in Vilvoorde alwaar de Sparta Vilvoorde veldloop doorging. Het parcour is ons ondertussen goed bekend en bestaat uit verharde en onverharde paden die meestal een beetje oplopen of aflopen. Fien, Catho, Tiben en Rhune waren de eerste atleten van RAM die we aan de beurt zagen komen. Zij zagen dat de tegenstand rondom hun heel sterk was maar desondanks leverden ze een puike prestatie af. De volgende aan de beurt waren Hasse en Andes die lieten zien dat er ook bij de Atletiekwerking van Eternit toptalenten aanwezig zijn. Zij werden respectievelijk 6een 3ein hun reeks en konden alzo met een practige prijs huiswaarts keren. Kasper, Briek en Giele wilden zeker niet onderdoen voor dit jeudig geweld en waren achteraf zeer tevreden met hun prestatie. Vervolgens waren Bérénice en Torre aan de beurt. Bérénice die ook vorige week had gelopen in Duffel was goed op dreef en werd 11e.

Bij de scholieren namen Nele en Samantha deel. Was het omwille van de klachten over de zware donderdag training of waren ze aan het dromen van een vlakke piste, liepen ze op een veilige afstand van de eerste loopsters en konden alzo het verloop van hun reeks aanschouwen. Tot slot zagen we Sofie een mooie 7eplaats veroveren in dezelfde reeks waarin ook Hedwig, Kato en Jente deelnamen. Nadat er nog een hamburger was verorberd of een frisdrankje was genuttigd werd er huiswaarts gekeerd. En ’s avonds konden de gebruikte calorieen terug aangevuld worden met de nodige Spaghetti op het STK waarvan de opbrengst volgens goed ingelichte bron wordt gebruikt om één of ander belangrijk lokaal te verven.


Hamburgerrapport

Ik trilde helemaal … (oorspronkelijk was het begin “Ik trilde als een espenblad”, maar mijn stilistisch adviseur A.H. vond dat wat te poëtisch van toon om mee te beginnen en bovendien was het eigenlijk ook plagiaat. Daarom zag ik mij dus genoodzaakt om misschien wel een van mijn beste openingszinnen alsnog genadeloos te schrappen). Ik trilde helemaal … niet zozeer van de kou (want het was best wel een ijzige dag), maar wel van de spanning: Vilvoorde was namelijk de grote winnaar van vorig jaar! De verwachtingen lagen dus best wel heel hoog: doen ze dit jaar nog beter?

Bij aankomst op de cross kon ik mij dan ook niet lang in bedwang houden en snelde ik richting hamburgerkraam. En o ja hoor, de twee goed geluimde bakker-verkopers van vorig jaar waren ook dit jaar weer op post! Dit kan gewoon niet verkeerd gaan! De bediening liep alvast van een leien dakje: met veel gezwier en plezier maakten ze mijn hamburger klaar. Na de slechte ervaring van vorige week, polste ik subtiel of de ketchup vers was. “Ja”, zei een van de verkopers lachend: “vers gekocht!” (kijkt op bus ketchup) “Hij is nog houdbaar tot maart 2020, maar waarschijnlijk haalt hij vanavond niet.” De andere verkoper trad hem bij: “We werken enkel met dagverse en streekgebonden producten. Neem nu bijvoorbeeld onze speciale hamburgerbroodjes (neemt hamburgerbroodje en knijpt erin). Die zijn vanmorgen gebakken door een plaatselijke bakkerij die onze cross sponsort” (omwille van #reclame mag ik de  exacte naam van de bakkerij in mijn verslag niet vermelden). “En de ajuin zijn jullie deze ochtend vers op het veld gaan uitdoen, zeker?” grapte ik. “Neen, neen,” antwoordde de andere verkoper meteen, “maar we zijn die vanmorgen wel vers gaan kopen in de supermarkt (lach)”. Het lachen had onze bakker-verkopers wel eens snel kunnen vergaan, want tijdens ons gesprekje had een medewerkster ook een vers doosje hamburgers gebracht … alleen had ze dat doosje iets te dicht bij het vuur gezet en vatte het voor mijn ogen vlam. “Oei, de tent fikt hier af!” dacht ik, maar het vrolijke duo had het meteen in de smiezen. Vakkundig werd het vuur zonder veel boe of ba geblust en – zoals van echte verkopers te verwachten valt – speelden ze met een kwinkslag in op het accidentje: “En voila, we serveren vandaag ook gerookte hamburgers!”. Gewoon zalig!

Maar goed, na dit hachelijk moment, waarbij uw recensent toch heel even gevreesd heeft voor zijn leven, was het dan eindelijk tijd om mijn hongerige tanden te zetten in mijn hamburger. Het is quasi onmogelijk om het gevoel dat zich van mij meester maakte, onder woorden te brengen zonder al te poëtisch te worden. Als een mes in zachte boter bijten mijn waterige tanden in het heerlijk malse broodje, de warmte van de hamburger streelt mijn hongerig verhemelte en een combinatie van de zacht gegaarde ajuin met de curryketchup bezorgen mijn tong een rollercoster van zoet en pikant. Gewoon hemels … en dit alles voor slechts 3 EUR!

Voor sfeer, gezelligheid, productkennis, smaak en kwaliteit komen we in totaal op een schitterende 9/10.

Cross Mechelen

Een kort verslagje van onze sportreporter M.G.:


11 november is de dag dat we het einde van de grote oorlog herdenken, maar ook van de 11.11.11 actie, maar voor de veldloopfanaten is het de dag dat zij zich begeven naar de Nekker in Mechelen om er deel te nemen aan de veldloop van Regionale Atletiek Mechelen. Ook heel wat atleten van atletiekwerking Eternit, die een onderafdeling is van RAM, begaven zich afgelopen zondag naar Mechelen. Daar ze zo talrijk waren gaan we de namen niet allemaal opnoemen want je kan ze terugvinden in de uitslag die je terug vindt op de website van RAM. Zoals de afgelopen jaren is Mechelen een overwegend vlakke omloop met enkele hellingen en een zandstrook in de grote ronde. En eindelijk ook een echt crossweertje met wind en lichte neerslag. We zagen mooie top 10 prestaties van Hasse, Tiben, Andes, Maider en Hedwig. Ook bij de andere aanwezige atleten van AWE zagen we prachtige prestaties. Onze RAM-tent bevond zich pal naast deze van AC-Lebbeke en sinds de veldloop in Bonheiden weten we dat er atleten en supporters zijn in beide clubs die elkaar kennen van vroeger. De volgende afspraak is op zaterdag 24 november in Vilvoorde voor de Sparta Vilvoorde veldloop. Tevens willen wij Jannes een spoedig herstel wensen na zijn ongelukkige val afgelopen zaterdag tijdens de training.


Hamburgerrapport

Deze week begaf ik mij in Mechelen op bekend terrein. Ik bedoel daarmee niet de speeltuin van De Nekker (die ken ik inderdaad zeer goed), maar wel dat ik bij de Mechelse organisatie geen onbekende ben. Daardoor was het risico dus enorm groot dat ik ontmaskerd zou worden als de geheime recensent. Dit zorgde voor de nodige spanning en uitdaging. Mij vermommen zou zeker geen enkel effect hebben, want zodra ik één woord zou zeggen, zou ik er voor de moeite aan zijn. Na een aantal slapeloze nachten, die in mijn geval meestal wel raad brengen, had ik echter nog steeds geen plan bedacht … Omdat het ondertussen ook al zondagochtend was, zat er dus niets anders op dan ter plaatse de kat uit de boom te kijken en te hopen dat er alsnog een plan uit de lucht zou komen vallen. En ja hoor … als een donderslag bij een bewolkte hemel schoot mij op de cross zelf plots een meesterlijk plan te binnen … of eerlijker gezegd: het plan hing eigenlijk ineens aan mijn armen te trekken. Maar natuurlijk, waarom had ik daar niet eerder aan gedacht? Ik moest er gewoon voor zorgen dat de aandacht van mij afgeleid zou worden. Daarom nam ik de twee kinderen die aan mijn armen hingen te trekken en wiens namen ik hier van de mama niet voluit mag schrijven, W.M. en F.M., mee naar het hamburgerkraam als afleidingsmanoeuvre. Bij het hamburgerkraam aangekomen kreeg ik meteen een raar voorgevoel in mijn buik, want … verbazingwekkend genoeg stonden er quasi geen mensen aan te schuiven (in tegenstelling tot Bonheiden vorige week). Dit kon twee dingen betekenen: ofwel was de bediening echt super vlot en kregen lange wachtrijen gewoon geen enkele schijn van kans, ofwel was ik gewoon te laat en waren de hamburgers allemaal al uitverkocht. De geschiedenis zal leren dat er ook nog een derde optie was …
Terug naar het plan … het gemakkelijke aan kinderen is dat je ze vooraf geen instructies hoeft te geven. Al gauw ontstond er namelijk een heerlijke chaos over wat er nu wel, en niet, en weer wel, en toch weer niet op de hamburger moest. Het moet wel gezegd: met niet al te veel kleerscheuren raakte de verkoopster door deze enorme stresstest heen en leverde ons uiteindelijk af wat we gevraagd hadden. Ik nam mijn hamburger met ajuin en curryketchup, maar het gevoel van de hamburger was helemaal anders dan vorige week: dit broodje was gewoonweg wak! Ook mijn eerste beet viel erg tegen. De hamburger was koud. Ondanks de overvloedige ajuin kon deze hamburger mij niet overtuigen. Maar, als recensent mag je je oordeel natuurlijk niet over een nacht ijs laten gaan, dus onder het motto ‘iedereen heeft recht op een tweede kans’ besloot ik mij te wagen aan een tweede hamburger. Omdat alleen aanschuiven nooit leuk is, trok ik samen met T.M. naar het hamburgerkraam. Maar … deze keer stond er zelfs helemaal niemand aan te schuiven! Ik deed opnieuw dezelfde bestelling als daarstraks. Terwijl de verkoopster de hamburgers aan het klaarmaken was, merkte ik plots op dat de datum op de fles ketchup al enkele maanden niet meer up-to-date was. Hoewel we geen flauweriken zijn, zetten we toch met enige voorzichtigheid onze tanden in onze hamburger. Helaas kregen we opnieuw van hetzelfde laken een broek: het broodje was wederom wak en de hamburger koud. Neen, deze hamburgers konden ons allerminst bekoren. Bovendien raakte de maag van mijn kompaan T.M. ook nog eens zo erg van streek dat enkel een zeer luide boer verlossing kon brengen.

De eindscore is helaas een genadeloze 4/10. Hopelijk herpakt de organisatie zich op het P.K. in het voorjaar!

Cross Bonheiden

Onze topreporter M.G. was weer van de partij!


Afgelopen zondag werd het startschot gegeven voor het nieuwe veldloopseizoen 2018 – 2019. Bij AWE wordt er dan traditie getrouw naar de veldloop in Bonheiden gegaan welke doorgaat in domein Berentrode. Wij weten van het afgelopen jaar dat dit een vlot beloopbare omloop is met weinig hindernissen. Na de afgelopen droge zomer ook gemakkelijk te belopen met de loopschoenen. Dus spikes mochten nog eventjes in de kast blijven. Van AWE waren volgende atleten aanwezig: Nienke, Rani, Bérénice, Hilde, Christel, Samantha, Sofie, Hedwig, Jente, Leen, Tiben, Léon, Kasper, Hasse, Andes, Seppe, Giele, Jannes, Joppe, en Johan. Ook van onze club (RAM) waren ze talrijk aanwezig wat aan de trainers heel wat werk opleverde om al deze atleten goed opgewarmd aan de start te krijgen. En een goede opwarming was nodig daar de temperatuur fors was gedaald ten opzichte van vorige week en er daarbij ook nog een onaangename koude wind blies over het parkoers. We zagen al onze atleten fel hun best doen onder de vele aanmoedigingen van de meegekomen supporters wat mooie plaatsen opleverde in het klassement. Eén van de masters merkte op dat zij niet door het bos hoefde te lopen waarschijnlijk om te beletten dat er deelnemers zouden verloren lopen. Nadat we onze kippeburger hadden verorbert en de prijzen waren afgehaald keerden we weer naar Kapelle-op-den-Bos en zien we al uit naar de volgende veldloop die wordt georganiseerd door onze moederclub RAM.


Hamburgerrapport

Ook dit seizoen worden de hamburgers aan een kritisch onderzoek onderwerpen. Om het wat spannender te maken en de concurrentie tussen de crossen wat op te drijven, stuurden we aan alle organisaties een mail met het bericht dat een anonieme reporter op hun cross de hamburgers zal komen keuren. Het oordeel van onze reporter is echter scherp op snee: je wordt ofwel de hemel ingeprezen ofwel schaamteloos afgeschreven (op basis van nog nader te bepalen criteria). En, er valt dit seizoen ook iets te winnen … want op het einde van het crossseizoen reiken we aan de winnaar de trofee van “De Allerbeste Hamburger der Crossen” uit.

Uitgehongerd begaf ik mij richting hamburgerkraam, klaar om mijn tanden net zoals vorig jaar in een heerlijke kippenhamburger te zetten. Maar … jammer genoeg bleken de tien hongerige mensen voor mij er ook zo over te denken. Even zoefde de gedachte door mijn hoofd om over te lopen naar het pannenkoekenkraam, maar onder het motto ‘geduld is een schone deugd’ sprak ik mezelf de nodige moed in om geduldig te wachten zoals alle grote mensen. Veel geduld bleek gelukkig helemaal niet nodig, want heel vlotjes werden de mensen voor mij bediend. Het moet gezegd: dit hamburgerkraam bleek een echte geoliede machine! Na slechts enkele luttele minuten wachten was het dan mijn beurt: “een hamburger met ajuin en curryketchup, alsjeblief.”, zei ik enthousiast. Misschien een beetje te (over)enthousiast, want de verkoper was blijkbaar even van zijn melk. Oei, zou hij in de smiezen hebben dat ik die anonieme reporter ben? Had ik mij dan toch moeten vermommen met een valse snor? Neen, geen paniek, niet ontdekt: de verkoper naast hem had de fles mayo laten vallen. De sfeer in het kraam zat trouwens ook heel goed: zowel bakkers als verkopers waren te vinden voor een grapje. Na het overhandigen van 3 EUR kreeg ik mijn hamburger. Ik voelde meteen dat het broodje kraakvers was. Aan productkennis is er wel nog wat werk, want noch verkopers, noch bakkers wisten van welke bakkerij deze lekkere broodjes afkomstig waren: bakkerij ‘Den Roden Bak’, probeerde iemand van de bakkers. Goed geprobeerd, maar niet met deze reporter! De oorsprong van de hamburgers en de ketchup stond gelukkig op de verpakking te lezen, dus op dat vlak konden ze zich er uit praten. En dan was het moment suprême daar … hap … een grote beet uit mijn hamburger. Het vlees was lekker sappig gebakken (geloof mij, ik heb vorige week nog een hamburger geserveerd gekregen die quasi karton was!) en hij was ook zeker niet te heet, dus geen gevaar voor mijn snelle, maar hittegevoelige tong. De combinatie van ajuin en curryketchup smaakte pittig zoet. Ook de hoeveelheid ketchup was tiptop uitgebalanceerd zodat morsen zelfs voor mij onmogelijk was. Kortom, het zal niet verbazen dat ik mijn hamburger zeer snel achter de kiezen weggewerkt heb. Echt toppie! En ja hoor … een beetje later volgde dan ook hamburger nummer 2.

Als ik dan de eindsom van alles maak, kom ik tot een voorlopige score van een welverdiende 8/10.

AWE-oefencross

Verslag van onze eigenste verslaggever M.G.


Afgelopen zondag ging de 36AWE oefenveldloop door op het Sint-Thersiacollege te Kapelle-op-den-Bos. Onder een laatste stralend herfstzonnetje stelden we een talrijke opkomst vast van onze AWE atleten maar ook van de ons omringde gemeenten zagen we vele atleten afzakken naar deze traditionele oefencross. De organisatoren mochten delegaties ontvangen van Mechelen (RAM), Londerzeel (Olympia) en Vilvoorde (VAC). Daarnaast merkten we ook kleinere delegaties van andere clubs of individuele atleten op en dit ondanks het feit dat er in Tisselt en Londerzeel ook loopevenementen waren. Zo kwamen we aan iets meer dan 200 deelnemers die het prachtige veldloopparcours mochten afleggen. De kleintjes met een beperkte afstand, de grotere onder ons zelfs meerdere rondjes, groot of klein. De parcoursbedenkers hadden ook dit jaar weer hun best gedaan om een selektieve omloop op de terreinen van het STK aan te leggen. We zagen in alle reeksen de atleten fel hun best doen om op één van de trapjes van het podium te geraken. Ook van onze AWE-atleten waren er die op één van de trapjes mochten plaatsnemen. Na de wedstrijd mocht iedere deelnemer een prijs gaan afhalen en zij die vrijdags reeds hadden deelgenomen aan de Night run kregen nog een extra aandenken geschonken door de gemeente Kapelle-op-den-Bos. Een dikke proficiat aan iedereen die deelnam aan deze oefenveldloop. Voor de moedige veldloopfanaten onderons kunnen we reeds mededelen dat volgende zondag er een veldloop is in Bonheiden en niet te vergeten de RAM veldloop in Mechelen op 11 november. Voor meer info kan je steeds terecht bij de trainers. Tot slot ook dank aan alle vrijwilligers die een succes maakte van deze 36editie.

Foto’s volgen nog

Beker van Vlaanderen

Van onze verslaggever M.G.


Op zaterdag 5 mei ging de jaarlijkse interclub door tussen de atletiekclubs in België. Het is een kampioenschap onder clubs, dat jaarlijks georganiseerd wordt door de Vlaamse atletiekliga (VAL), de Franstalige Atletiekliga (LBFA) en hun overkoepelend orgaan de KBAB. Het kampioenschap valt meestal op een weekend in mei, zaterdag voor de vrouwen en zondag voor de mannen. Elke club selecteert één atleet voor elke discipline. De eerste krijgt 13 punten, de tweede 11, de derde 10 enz., tot de laatste, die 1 punt krijgt. Alle punten worden opgeteld om de eindrangschikking te bepalen. De laatste twee clubs degraderen en komen het jaar nadien een reeks lager uit. Hun plaats wordt ingenomen door de kampioenen van de afdeling eronder. Onze moederclub RAM zit nu in 3delandelijke B en deze interclub ging door in Lier. Voor AWE waren Bernice, Korintha en Samantha hiervoor geselecteerd. Volgende nummers dienden te worden afgewerkt: 300 meter horden, 100 meter, 200 meter, 800 meter, 1500 meter, hoogspringen, verspringen, kogelstoten, speerwerpen en 4×100 meter sprint. Ondanks het zonnige weer begonnen we een beetje in mineur door een onwillige knie bij Samantha. Desondanks werd de 300 meter horde toch nog afgewerkt.

De andere atleten hadden minder tegenslag en konden mooie resultaten voorleggen in de disciplines waaraan ze deelnamen. Dit leverde ons een eindtotaal op van 146 punten en alzo eindigden we op een 5deplaats. Na het aangeboden drankje van het bestuur en de lekkere wafels van de jarige Julie kon iedereen tevreden huiswaarts keren.

Interclub AWE-Olympia

Van onze verslaggever M.G.


Op zaterdag 28 april organiseerde Olympia Londerzeel de jaarlijkse interclub tussen AWE en Olympia. We zagen dat heel wat van onze jeudige atleten hierop aanwezig waren. Iedere aanwezige atleet kreeg de kans om aan 4 verschillende atletiekdisciplines deel te nemen. Men kon ondere andere kiezen voor verspringen, hoogspringen, kogelstoten, sprint en een langere afstand (600 of 1000 meter). Voor de allerjonsten was er ook een aangepast werpnummer. We zagen in het hoogspringen en in het kogelstoten spannende duels tussen atleten van Oylmpia en AWE. Ook in de loopnummers waren er enkele overwinningen voor onze atleten alhoewel er nu en dan toch wel eens over de verkeerde lijn werd gelopen.

Na afloop werden de algemene winnaars dan op het podium geroepen en mochten hun medaille ontvangen. Het algemene klassement ontglipte ons dit jaar maar volgend jaar is het terug onze beurt om te organiseren en zullen we trachten om nog in grotere getallen aanwezig te zijn om de wisselbeker terug naar Kapelle-op-den-Bos te brengen.

Natuurloop Olympia Londerzeel

De narcissen staan weer volop in bloei en dan weet je dat we de crossvelden inruilen voor heerlijke stratenlopen. Traditiegetrouw trekken we op paasmaandag naar Londerzeel, waar onze goede vrienden van Olympia hun Natuurloop organiseren. Ideaal als overgangswedstrijd, want het grootste deel van de Natuurloop wordt gelopen in de landelijke velden achter hun gloednieuwe piste. Op enkele verdwaalde regendruppels na, kregen we het perfect loopweer voorgeschoteld. Niet te veel zon, niet te nat, niet te warm, niet te koud. Veel beter wordt het niet.

Eerst zagen we de jongere medemensen aan het werk. De meisjes en de jongens liepen elk 500 of 1000 meter. Het zal u niet verbazen dat onze jongste AWE’ers  vlotjes voorin meedraaiden. We zagen Warre, Karsten, Fien, Briek, Torre, Maider en Lilou prachtige wedstrijden lopen. De voltallige familie Miseur haalde zelfs het podium! Dat het podium daarna instortte, zullen we maar als ‘toevallig’ beschouwen.  Voor de allerkleinsten was er ook nog een ‘snoeprun’. Het concept was simpel: gewoon zo vaak mogelijk lopen naar de bak vol snoep en grabbelen maar. Het zag er geweldig uit!

Enkele ouders riepen langs de kant de longen uit hun lijf om hun zoon of dochter naar een extra zakje paprikachips te stuwen. En dat had nog het gewenste effect ook. We hopen dat de chips gesmaakt heeft, Dirk.

En dan was het tijd voor de jeugd en iets oudere jeugd om in actie te komen op de 4, 8 of 12 kilometer. Waar we bij de benjamins, pupillen en miniemen enkel leden zagen die ook tijdens het crossseizoen hun beste beentje voorzetten,  kregen we bij de oudere deelnemers enkele prachtige competitiedebuten. We zijn bijzonder tevreden dat zoveel leden de weg naar deze stratenloop hebben gevonden! Een kort overzicht van onze helden: Samantha, Senne, Wim, Johan, Jannes, Katrijn, Hilde, Bart, Sandra, Mieke, Joris en Renaat. En dan pik ik er ook nog enkele debutanten uit voor een extra vermelding;
– De coach -David- die de ideale opwarmer liep voor zijn zomerseizoen!
– Jessy met een bijzonder goede tijd op de 12 km!
– Marc, die nog net binnen de top 10 eindigde bij de 8 km!
– Nele, die tijdens haar wedstrijd meer dan 40 minuten naar het gemompel van de schrijvende coach heeft moeten luisteren.
En Yasmina die niet extra vermeld wou worden.

Het leuke aan de Natuurloop is dat je er altijd een prachtige prijs krijgt. Dit jaar was het kiezen tussen een forse braadkip en een goed gevulde zak met drankjes, pasta, koekjes, etc. Altijd fijn om iets lekkers mee te nemen naar huis!

We bedanken al onze leden die erbij waren en hopelijk krijgen we op 14 april minstens evenveel Kapelse deelnemers aan de start van de 10km van Mechelen!

Alle uitslagen van de natuurloop kan je terugvinden op: www.olympialonderzeel.be/nieuwsbericht/natuurloop-2018

Verslag: Belgisch Kampioenschap in Brussel

IJskoud – of berekoud zoals Frank De Boosere het pleegt te zeggen – zo was het op het Belgisch kampioenschap veldlopen in het park van Laken. Onze ijsberen van dienst waren Maider, Tiben, Nienke, Korintha, Samantha en Joppe.

Jos Van Roy, de organisator van de crosscup, had een selectief loopparcours uitgetekend met nauwelijks vlakke stukken. De harde bevroren ondergrond was een extra moeilijkheid. De start lag schijnbaar bergaf maar was toch onmiddelijk bergop.

Deelnemers aan de jaarlijkse Ekiden hadden dit reeds onmiddellijk opgemerkt. Daar dit het Belgisch kampioenschap betrof was er een uitgebreide startprocedure zodat onze atleten nog 10 minuten in de bijtende wind moesten wachten vooraleer ze mochten vertrekken. Iedereen liep dan ook zo snel mogelijk om terug in verwarmende omkleedtent te geraken.

Een dikke proficiat aan de deelnemende atleten en in het speciaal aan Maider die onze club een bronzen medaille bezorgde.Ook een proficiat aan de andere deelnemende atleten van RAM. Het deed goed te zien dat de delegatie veel uitgebreider was dan de afgelopen jaren in Wachtebeke. Het veldloopseizoen 2017 – 2018 is nu echt ten einde. We onthouden de vele mooie momenten en vergeten de tranen van ongoocheling die er ook soms waren. We beginnen uit te kijken naar de eerste stratenloop/jogging die doorgaat op zondag 25 maart in Steenhuffel en die wordt georganiseerd door atletieclub Pegasus.

Hamburgerrapport

Daar we niet veel tijd hadden om te kijken wat de pot ons schafte, kunnen we ook geen hamburgerrapport afleveren. Er is ons wel ter oren gekomen dat er bij Pegasus wel hamburgers worden gebakken door een topkok welgekend door MG.

Cross Lebbeke: verslag

Van onze verslaggever (a.i.) M.G. kregen we onderstaand verslagje doorgestuurd:

Ondanks dat het lopende veldloopseizoen 2017 – 2018 op zijn einde loopt en de trainers reeds verzonken zijn in een diepe lenteslaap dromend van parelwitte tropische stranden, besloten een aantal AWE’ers om toch nog deel te nemen aan één of twee veldlopen. De papa’s of mama’s werden opgetrommeld om samen met Nienke, Rani, Warre, Korintha, Samantha, Jannes en Joppe de verplaatsing te maken naar Lebbeke alwaar een selectief parcours hen opwachtte.

We zagen verharde stroken afgewisseld met modderige paadjes, een heuveltje dat door de atleten werd aangeduid als een berg, een labyrint waar gelukkig onze atleten vlot de uitgang vonden en in het bestuur van AC Lebbeke zal er ook wel een timmerman zitten afgaande op de houten constructie die zich op het parcours bevond. De temperatuur was aangenaam warm (9°) maar werd door echte veldlopers als te warm omschreven.

Wij feliciteren onze atleten met hun geleverde prestatie en voor zij die er nog zin in hebben kunnen volgende week in de achtertuin van onze koning nog deelnemen aan de laatste veldloop van dit seizoen.

Nog enkele merkwaardige gebeurtenissen: Warre en Nienke die harder liepen buiten de wedstrijd dan tijdens hun wedstrijd, een spectaculaire val van Rani en champignons worden niet geteeld op een voetbalveld. Wij zagen ook een mooie podiumplaats van Lise Verhelst, atlete bij onze moederclub.

Hamburgerrapport
Wij merkten een uitgebreide catering op. Een dampende soep, goudgele pannekoeken, warme hotdogs maar geen hamburgers. Alzo kon Joppe dan ook niet zijn bemerkingen geven over de ontbrekende hamburgers. Het weze een tip aan het bestuur van AC Lebbeke om volgend jaar toch hamburgers te voorzien.

Provinciaal Kampioenschap Bornem: verslag

Het Provinciaal Kampioenschap is traditiegetrouw onze laatste cross van het seizoen. Uiteraard mogen onze atleten ook nog deelnemen aan het BK, maar daar zullen de coaches niet paraat staan.

Het PK bracht ons terug in Bornem. Op een paar kleine aanpassingen na, was het parcours identiek aan dat van twee weken geleden. Nog steeds een prachtig, zwaar parcours.
Mede door het griepvirus moesten veel atleten genadeloos afhaken. Geen familie Miseur, geen familie Bakx (zij brachten de dag al zwemmend door) en geen familie Mertens, maar we hadden nog meer dan genoeg ijzers in het vuur om er een prachtig PK van te maken.

Onze kangoeroes beten de spits af; Hasse en Karsten eindigden met een grote glimlach allebei in de top 5. Snelle jongens!
Bij de benjamins knalde Maider, in ons blauw AWE-shirt, ietwat verrassend naar een prachtige 2de plaats. Net geen provinciaal kampioen, maar wel haar beste resultaat van het seizoen. Dat is pieken op het goede moment!
Daarna liepen ook Tiben, Andes en Lilou puike wedstrijden. Na hun wedstrijden volgde een onnodig lange middagpauze. Die werd dan maar gebruikt om wat boterhammen, pistolets of een fantastisch mooi belegde ‘Maxi Tok Tok’ te eten.

Bij een PK moet je je vanaf de cadetten aanmelden bij het secretariaat. En dat werd voor uw verslaggever een pijnlijk verhaal. Vol enthousiasme ging ik me aanmelden bij een goedlachse dame achter het bureau. “Het is voor de scholieren, zeker?” Pijnlijke stilte. Helaas, die categorie ben ik al 9 jaar ontgroeid. En alsof het nog niet erg genoeg was, werd ik op het secretariaat ook nog aangevallen door een vreselijk grote hond. Ik kon me nog net onttrekken aan zijn bijtgrage tanden. Alles bij elkaar ontsnapte ik slechts ternauwernood aan de dood. (Het zou kunnen dat hier enigszins overdreven werd, aangezien de auteur een panische angst voor honden heeft, nvdr).

Achteraf gezien had ik me beter als kangoeroe aangemeld, want veel sneller dan de kangoeroes ging ik toch niet tijdens de korte cross. Een prestatie om snel te vergeten. Leden die wel nog goed vooruit kwamen; Samantha, Joppe en Kato!
Daarna dook ook Johan nog het veld in. Hij had iets goed te maken na zijn boomstammenmiserie van vorige keer en deed dat dan ook met verve. Prima afsluiter van zijn crossjaar.

En dat was dan meteen ook het einde van ons crossseizoen. We bedanken alle atleten, ouders, familieleden, coaches, tentopzetters en hamburgerbakkers.
Hopelijk zien we volgende winter nog meer Kapelse deelnemers!

Hamburgerrapport
Dit keer waren er wel hamburgers in Bornem. En die smaakten prima! Slechts één minpunt, de burgers waren niet warm genoeg. Al kan dat ook gelegen hebben aan enkele verdwaalde sneeuwvlokken die ons broodje bereikten. Stevig pluspunt was de prijs; slechts 3 euro voor een burger.
Eindbalans: 8/10

En dus aten we de beste hamburger dit seizoen in Vilvoorde, bij de cultfiguren van Sparta!
Ze mogen hun trofee komen afhalen tijdens de trainingsuren.