Cross Mechelen

Een kort verslagje van onze sportreporter M.G.:


11 november is de dag dat we het einde van de grote oorlog herdenken, maar ook van de 11.11.11 actie, maar voor de veldloopfanaten is het de dag dat zij zich begeven naar de Nekker in Mechelen om er deel te nemen aan de veldloop van Regionale Atletiek Mechelen. Ook heel wat atleten van atletiekwerking Eternit, die een onderafdeling is van RAM, begaven zich afgelopen zondag naar Mechelen. Daar ze zo talrijk waren gaan we de namen niet allemaal opnoemen want je kan ze terugvinden in de uitslag die je terug vindt op de website van RAM. Zoals de afgelopen jaren is Mechelen een overwegend vlakke omloop met enkele hellingen en een zandstrook in de grote ronde. En eindelijk ook een echt crossweertje met wind en lichte neerslag. We zagen mooie top 10 prestaties van Hasse, Tiben, Andes, Maider en Hedwig. Ook bij de andere aanwezige atleten van AWE zagen we prachtige prestaties. Onze RAM-tent bevond zich pal naast deze van AC-Lebbeke en sinds de veldloop in Bonheiden weten we dat er atleten en supporters zijn in beide clubs die elkaar kennen van vroeger. De volgende afspraak is op zaterdag 24 november in Vilvoorde voor de Sparta Vilvoorde veldloop. Tevens willen wij Jannes een spoedig herstel wensen na zijn ongelukkige val afgelopen zaterdag tijdens de training.


Hamburgerrapport

Deze week begaf ik mij in Mechelen op bekend terrein. Ik bedoel daarmee niet de speeltuin van De Nekker (die ken ik inderdaad zeer goed), maar wel dat ik bij de Mechelse organisatie geen onbekende ben. Daardoor was het risico dus enorm groot dat ik ontmaskerd zou worden als de geheime recensent. Dit zorgde voor de nodige spanning en uitdaging. Mij vermommen zou zeker geen enkel effect hebben, want zodra ik één woord zou zeggen, zou ik er voor de moeite aan zijn. Na een aantal slapeloze nachten, die in mijn geval meestal wel raad brengen, had ik echter nog steeds geen plan bedacht … Omdat het ondertussen ook al zondagochtend was, zat er dus niets anders op dan ter plaatse de kat uit de boom te kijken en te hopen dat er alsnog een plan uit de lucht zou komen vallen. En ja hoor … als een donderslag bij een bewolkte hemel schoot mij op de cross zelf plots een meesterlijk plan te binnen … of eerlijker gezegd: het plan hing eigenlijk ineens aan mijn armen te trekken. Maar natuurlijk, waarom had ik daar niet eerder aan gedacht? Ik moest er gewoon voor zorgen dat de aandacht van mij afgeleid zou worden. Daarom nam ik de twee kinderen die aan mijn armen hingen te trekken en wiens namen ik hier van de mama niet voluit mag schrijven, W.M. en F.M., mee naar het hamburgerkraam als afleidingsmanoeuvre. Bij het hamburgerkraam aangekomen kreeg ik meteen een raar voorgevoel in mijn buik, want … verbazingwekkend genoeg stonden er quasi geen mensen aan te schuiven (in tegenstelling tot Bonheiden vorige week). Dit kon twee dingen betekenen: ofwel was de bediening echt super vlot en kregen lange wachtrijen gewoon geen enkele schijn van kans, ofwel was ik gewoon te laat en waren de hamburgers allemaal al uitverkocht. De geschiedenis zal leren dat er ook nog een derde optie was …
Terug naar het plan … het gemakkelijke aan kinderen is dat je ze vooraf geen instructies hoeft te geven. Al gauw ontstond er namelijk een heerlijke chaos over wat er nu wel, en niet, en weer wel, en toch weer niet op de hamburger moest. Het moet wel gezegd: met niet al te veel kleerscheuren raakte de verkoopster door deze enorme stresstest heen en leverde ons uiteindelijk af wat we gevraagd hadden. Ik nam mijn hamburger met ajuin en curryketchup, maar het gevoel van de hamburger was helemaal anders dan vorige week: dit broodje was gewoonweg wak! Ook mijn eerste beet viel erg tegen. De hamburger was koud. Ondanks de overvloedige ajuin kon deze hamburger mij niet overtuigen. Maar, als recensent mag je je oordeel natuurlijk niet over een nacht ijs laten gaan, dus onder het motto ‘iedereen heeft recht op een tweede kans’ besloot ik mij te wagen aan een tweede hamburger. Omdat alleen aanschuiven nooit leuk is, trok ik samen met T.M. naar het hamburgerkraam. Maar … deze keer stond er zelfs helemaal niemand aan te schuiven! Ik deed opnieuw dezelfde bestelling als daarstraks. Terwijl de verkoopster de hamburgers aan het klaarmaken was, merkte ik plots op dat de datum op de fles ketchup al enkele maanden niet meer up-to-date was. Hoewel we geen flauweriken zijn, zetten we toch met enige voorzichtigheid onze tanden in onze hamburger. Helaas kregen we opnieuw van hetzelfde laken een broek: het broodje was wederom wak en de hamburger koud. Neen, deze hamburgers konden ons allerminst bekoren. Bovendien raakte de maag van mijn kompaan T.M. ook nog eens zo erg van streek dat enkel een zeer luide boer verlossing kon brengen.

De eindscore is helaas een genadeloze 4/10. Hopelijk herpakt de organisatie zich op het P.K. in het voorjaar!