Verslag cross Vilvoorde

Op een druilerige dag eind november, toen iedereen voorzien was van het benodigde ondergoed, werd de warme huiskamer omgeruild voor de frisse lucht van het Domein de 3 Fonteinen in Vilvoorde alwaar de Sparta Vilvoorde veldloop doorging. Het parcour is ons ondertussen goed bekend en bestaat uit verharde en onverharde paden die meestal een beetje oplopen of aflopen. Fien, Catho, Tiben en Rhune waren de eerste atleten van RAM die we aan de beurt zagen komen. Zij zagen dat de tegenstand rondom hun heel sterk was maar desondanks leverden ze een puike prestatie af. De volgende aan de beurt waren Hasse en Andes die lieten zien dat er ook bij de Atletiekwerking van Eternit toptalenten aanwezig zijn. Zij werden respectievelijk 6een 3ein hun reeks en konden alzo met een practige prijs huiswaarts keren. Kasper, Briek en Giele wilden zeker niet onderdoen voor dit jeudig geweld en waren achteraf zeer tevreden met hun prestatie. Vervolgens waren Bérénice en Torre aan de beurt. Bérénice die ook vorige week had gelopen in Duffel was goed op dreef en werd 11e.

Bij de scholieren namen Nele en Samantha deel. Was het omwille van de klachten over de zware donderdag training of waren ze aan het dromen van een vlakke piste, liepen ze op een veilige afstand van de eerste loopsters en konden alzo het verloop van hun reeks aanschouwen. Tot slot zagen we Sofie een mooie 7eplaats veroveren in dezelfde reeks waarin ook Hedwig, Kato en Jente deelnamen. Nadat er nog een hamburger was verorberd of een frisdrankje was genuttigd werd er huiswaarts gekeerd. En ’s avonds konden de gebruikte calorieen terug aangevuld worden met de nodige Spaghetti op het STK waarvan de opbrengst volgens goed ingelichte bron wordt gebruikt om één of ander belangrijk lokaal te verven.


Hamburgerrapport

Ik trilde helemaal … (oorspronkelijk was het begin “Ik trilde als een espenblad”, maar mijn stilistisch adviseur A.H. vond dat wat te poëtisch van toon om mee te beginnen en bovendien was het eigenlijk ook plagiaat. Daarom zag ik mij dus genoodzaakt om misschien wel een van mijn beste openingszinnen alsnog genadeloos te schrappen). Ik trilde helemaal … niet zozeer van de kou (want het was best wel een ijzige dag), maar wel van de spanning: Vilvoorde was namelijk de grote winnaar van vorig jaar! De verwachtingen lagen dus best wel heel hoog: doen ze dit jaar nog beter?

Bij aankomst op de cross kon ik mij dan ook niet lang in bedwang houden en snelde ik richting hamburgerkraam. En o ja hoor, de twee goed geluimde bakker-verkopers van vorig jaar waren ook dit jaar weer op post! Dit kan gewoon niet verkeerd gaan! De bediening liep alvast van een leien dakje: met veel gezwier en plezier maakten ze mijn hamburger klaar. Na de slechte ervaring van vorige week, polste ik subtiel of de ketchup vers was. “Ja”, zei een van de verkopers lachend: “vers gekocht!” (kijkt op bus ketchup) “Hij is nog houdbaar tot maart 2020, maar waarschijnlijk haalt hij vanavond niet.” De andere verkoper trad hem bij: “We werken enkel met dagverse en streekgebonden producten. Neem nu bijvoorbeeld onze speciale hamburgerbroodjes (neemt hamburgerbroodje en knijpt erin). Die zijn vanmorgen gebakken door een plaatselijke bakkerij die onze cross sponsort” (omwille van #reclame mag ik de  exacte naam van de bakkerij in mijn verslag niet vermelden). “En de ajuin zijn jullie deze ochtend vers op het veld gaan uitdoen, zeker?” grapte ik. “Neen, neen,” antwoordde de andere verkoper meteen, “maar we zijn die vanmorgen wel vers gaan kopen in de supermarkt (lach)”. Het lachen had onze bakker-verkopers wel eens snel kunnen vergaan, want tijdens ons gesprekje had een medewerkster ook een vers doosje hamburgers gebracht … alleen had ze dat doosje iets te dicht bij het vuur gezet en vatte het voor mijn ogen vlam. “Oei, de tent fikt hier af!” dacht ik, maar het vrolijke duo had het meteen in de smiezen. Vakkundig werd het vuur zonder veel boe of ba geblust en – zoals van echte verkopers te verwachten valt – speelden ze met een kwinkslag in op het accidentje: “En voila, we serveren vandaag ook gerookte hamburgers!”. Gewoon zalig!

Maar goed, na dit hachelijk moment, waarbij uw recensent toch heel even gevreesd heeft voor zijn leven, was het dan eindelijk tijd om mijn hongerige tanden te zetten in mijn hamburger. Het is quasi onmogelijk om het gevoel dat zich van mij meester maakte, onder woorden te brengen zonder al te poëtisch te worden. Als een mes in zachte boter bijten mijn waterige tanden in het heerlijk malse broodje, de warmte van de hamburger streelt mijn hongerig verhemelte en een combinatie van de zacht gegaarde ajuin met de curryketchup bezorgen mijn tong een rollercoster van zoet en pikant. Gewoon hemels … en dit alles voor slechts 3 EUR!

Voor sfeer, gezelligheid, productkennis, smaak en kwaliteit komen we in totaal op een schitterende 9/10.